Cerremos los ojos, acercame al borde, abrázame y dejémonos caer. Al vacío, a la nada. Sólo unos metros nos separan del fin, pero mientras me abraces se convertirá en una caida eterna, no lloraré, no moriré, no dejaré de existir.
Mientras caigo descubro que siempre estoy donde debería estar y nunca estoy cuando debería estar, nunca acierto, nunca llego. Y veo que mi vida es una serie de sucesos organizados de tal manera que me arrastraron a algo que no tiene vuelta atrás. Veo que siempre me seguiste sin pensar que no te convenía. Recorriste los mismos caminos que yo descalza y bajo un sol de justicia, sólo porque me querías. Nunca lo supe ver, nunca escuche tus quejas, nunca me paré a pensar si eso era bueno para ti o sólo para mi. La verdad me reconfortaba, mientras iba matando lo mejor de ti. Me seguiste día y noche dejando a tu paso la vida que tanto te había costado conseguir y ahora intentabas mantener. Pero es como la arena en las manos, se escurria para no volver y ahora ya es tarde para arrepentirte.
Seguimos cayendo, pero ya no noto tus brazos alrededor mio, ya no noto tu respiración en mi cuello, no te siento. Abro los ojos y no te veo, no estás...miro hacia el borde y ahi estás con los ojos llenos de lágrimas pero no veo pena en tus ojos, no me extrañaras, lo sé....gracias.................................................................................................................................................. ............................................................................................................................................................................... ............................................................................................................................................................................... ............................................................................................................................................................................... ............................................................................................................................................................................... ............................................................................................................................................................................... ............................................................................................................................................................................... ............................................................................................................................................................................... ............................................................................................................................................................................... ............................................................................................................................................................................... ............................................................................................................................................................................... ...............................................................................................................................................................................
viernes, noviembre 17, 2006
Suscribirse a:
Enviar comentarios (Atom)

No hay comentarios:
Publicar un comentario